09 ต.ค.

รับมือกับเจ้าตัวน้อย : ทีวี แท็บเล็ต สมาร์ทโฟน ไม่มีประโยชน์ต่อลูก จริงหรือ?

รับมือกับเจ้าตัวน้อย : ทีวี แท็บเล็ต สมาร์ทโฟน ไม่มีประโยชน์ต่อลูก จริงหรือ?

ไม่ว่าจะเป็นสื่อ ข่าว หรือคุณหมอ ต่างก็พูดกันเป็นเสียงเดียวกันว่า ทีวี แท็บเล็ต สมาร์โฟน นั้นล้วนมีผลเสียต่อเด็ก ไม่ว่าจะเป็นทางสายตา หรือสติปัญญา ส่งผลให้พัฒนาการของลูกน้อยช้าลง ซึ่งเป็นความจริงในด้านเดียวเท่านั้น

วันนี้ KidArticle มาแชร์มุมมองในแง่ดี ให้ฟังกันค่ะ

1. ช่วยเปิดโลกกว้าง เสริมสร้างจิตนาการให้กับลูก ในเมื่อคุณแม่เลี้ยงน้องอยู่ในบ้าน เค้าก็จะได้พบเจอแต่สิ่งเดิมๆที่มีอยู่ภายในบ้านเท่านั้น ดังนั้นการเปิด สารคดีพวกสัตว์โลกน่ารัก ก็จะทำให้เค้าได้พบเห็นสิ่งต่างๆ ใหม่ๆ แม้ว่าตัวจะไม่ได้ออกนอกบ้านก็ตาม

2. ช่วยในการฝึกภาษา คุณแม่ลองเปิดการ์ตูนภาษาอังกฤษ ให้น้องได้ดูและฟัง แน่นอนว่า การได้ฟังสำเนียงที่ถูกต้องตั้งแต่เริ่มแรก จะทำให้น้องสามารถฟัง และพูดได้ใกล้เคียงกับเจ้าของภาษาเลยทีเดียว

3. เสริมสร้างความคิด ให้รู้จักมีความคิดเป็นของตัวเอง คุณแม่ลองเปิดรายการเกมส์เด็ก ให้น้องได้ดู และลองคิดตาม จะให้ดี คุณแม่ลองนั่งข้างๆ แล้วคอยถามน้องดูว่า เค้ามีความคิดยังไง รับรองค่ะ ว่าคุณแม่จะได้รับคำตอบที่นึกไม่ถึงเลย

อย่างไรก็ตาม ทีวี แท็บเล็ต สมาร์โฟน ก็มี ผลเสีย ต่อลูกน้อยเช่นกัน ทางที่ดี คุณแม่ควรเป็นคนกำหนดรายการเสียเอง รวมถึงจำกัดเวลาดูให้เหมาะสม ทาง KidArticle เชื่อว่า สิ่งเหล่านี้ จะมีประโยชน์ต่อน้องมากเลยทีเดียวค่ะ ^^

 

ผลเสียของการติดหน้าจอ

ขอขอบคุณ www.babekits.com สำหรับข้อมูลค่ะ

17 มิ.ย.

รับมือกับเจ้าตัวน้อย : รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี

เชื่อได้ว่าเหล่าคุณพ่อคุณแม่ ล้วนเคยผ่านพบช่วงที่เจ้าตัวน้อยดื้อรั้น เอาแต่ใจตัวเอง

อย่างไร้เหตุผล ไม่ว่าเราจะทำอย่างไรเจ้าตัวน้อยก็ไม่มีทีท่าที่หยุดงอแง จนบางที

คุณพ่อคุณแม่อาจจะรู้สึกหงุดหงิดกับพฤติกรรมของลูกน้อยก็มี

 

พ่อแม่สมัยก่อนนั้น ไม่ต้องคิดอะไรมากเลยค่ะ ทำตามสุภาษิตได้เลย

“รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี” ไม่ว่าจะดื้อหรืองอแงงี่เง่า ไม้เรียวเอาอยู่ค่ะ

พ่อแม่สมัยใหม่เน้นสอน อธิบายด้วยเหตุด้วยผล อันนี้ก็ได้ผลนะคะ แต่ไม่ง่ายเลย

ต้องอารมณ์เย็นๆ มีความอดทนพอสมควร

 

วันนี้ KidAriticle จึงอยากขอเสนอวิธีการรับมือกับพฤติกรรมดื้อรั้นของเจ้าตัวน้อยกัน

วิธีนี้เป็นการผสมผสานระหว่างพ่อแม่สมัยโบราณกับพ่อแม่สมัยใหม่

วิธีการที่จะนำมาแนะนำให้คุณพ่อคุณแม่นำไปปรับใช้เพื่อรับมือกับเจ้าตัวน้อยคือ

1. เมื่อเจ้าตัวน้อยทำผิดให้ใช้ ไม้เรียวนั้นทำโทษ ตีให้พอรู้สึกเจ็บ ไม่ใช่แบบเอาเป็นเอาตายนะคะ

พร้อมทั้งให้เหตุผลว่าทำไมเค้าถึงต้องโดนตี

2. ถ้าหากมีการลงโทษจะใช้เฉพาะไม้เรียวอันนั้นอันเดียว ไม่ใช้สิ่งของใกล้ตัว หรือฝ่ามือในการลงโทษ

เนื่องจากบางครั้ง พอเจ้าตัวน้อยทำผิด พ่อแม่บางท่านอาจจะมีอารมณ์ โมโห หงุดหงิด และลงมือลงไม้

ในทันที ซึ่งบางครั้งอาจจะเป็นการลงโทษที่เกินกว่าเหตุ โดยมีอารมณ์ร่วมด้วย การเดินไปหยิบไม้เรียว

จะเป็นการทบทวนหรือทำให้มีเวลาไตร่ตรอง ไม่ลงโทษรุนแรงเกินกว่าเหตุ

3. มีสถานที่จัดเก็บไม้เรียวที่ชัดเจน ในบางครั้งเมื่อเด็กไม่มีเหตุผล เพียงแค่เราเดินไปจะหยิบไม้เรียว

เค้าจะรีบเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมในทันที

 

เด็กแต่ละคนอาจจะมีวิธีรับมือไม่เหมือนกัน วิธีข้างต้นอาจจะเหมาะหรือไม่เหมาะกับบุตรหลานท่าน

อย่างไรก็ตามขอให้ท่านพิจารณาไปประยุกต์ใช้กันตามความเหมาะสมนะคะ

ขอบคุณค่ะ

 

 

07 มิ.ย.

พาน้องท่องเที่ยว : ตลุยตลาดวัดศาลเจ้า

สวัสดีค่ะทุกๆท่าน

วันนี้ขอพาน้องหนูไปหาของอร่อยๆทานกัน แหล่งรวมของอร่อยจังหวัดปทุมธานีเลยก็ว่าได้

น่าเสียดายที่ไม่สามารถนำทุกๆร้านมาแนะนำได้หมด ขอเป็น Top 4 ที่ห้ามพลาดแล้วกันค่ะ

ที่ขอเรียกว่า Top 4 เพราะว่าแต่ละร้านมักมีลูกค้ามาต่อคิวซื้อกันตลอด เรื่องรสชาดหายห่วงค่ะ

อร่อยแน่นอนค่ะ

การเดินทางก็ไม่ยากค่ะ ที่จอดรถอาจจะลำบากสักหน่อยถ้าไปใกล้เที่ยง คนแน่นตลอด

แต่ถ้าไปช่วงสายๆจอดสบายๆค่ะ ตลาดนี้หยุดวันจันทร์นะคะ

Map

วัดศาลเจ้า2

เริ่มต้นด้วยห่อหมกตาเรศ ถือว่าเป็นห่อหมกเจ้าเก่าแก่ รสชาดอร่อยไม่เคยเปลี่ยน

ไปทีไรมีติดไม้ติดมือกลับบ้านทุกที มีให้เลือกทั้งเนื้อปลา พุงปลา (อันนี้ไม่เคยได้เลย)

หัวปลา ส่วนผักจะเลือกเป็นใบยอหรือโหระพาก็สั่งตามใจชอบเลยค่ะ วัดศาลเจ้า3

วัดศาลเจ้า4

ต่อกันด้วยกุ้งทอดป้าป่อง กุ้งทอดที่ต้องต่อแถวยาวเหยียด กรอบอร่อยสุดๆ

ยิ่งถ้าทานหลังจากทอดเสร็จใหม่ๆ การันตีความอร่อยจริงๆ

วัดศาลเจ้า5

วัดศาลเจ้า6

ตามด้วยกุยช่ายเจ๊มล เป็นอีกร้านที่ออกรายการทีวีเป็นว่าเล่น จุดเด่นอยู่ที่แป้งบาง

ไส้อร่อย และน้ำจิ้มรสเด็ด ร้านนี้เคลียร์คิวได้เร็ว แต่ก็ยังมีคนต่อคิวซื้อตลอดเหมือนกันค่ะ

วัดศาลเจ้า7

วัดศาลเจ้า8

วัดศาลเจ้า9

และร้านสุดท้ายที่มาแนะนำวันนี้คงไม่พ้น ก๋วยเตี๋ยวสูตรโบราณนายทองสุข

ต้องบอกว่าคนเยอะมากๆ ยิ่งตอนเที่ยงด้วยละก็ หาโต๊ะว่างแทบจะไม่มี

วันนี้สั่งเส้นเล็กต้มยำหมูไป รสชาดใช้ได้ค่ะ และที่ประทับใจคือ หมูสะเต๊ะ และลูกชิ้นปลาลวก

อร่อยไม่หยุด ฉุดไม่อยู่กันเลยทีเดียว ฮ่า…..

วัดศาลเจ้า10

วัดศาลเจ้า11

วัดศาลเจ้า12

วัดศาลเจ้า13

ส่วนคุณน้องๆหนูๆที่ไปก็สบายใจได้ค่ะ มีกิจกรรมให้ทำแน่นอน

มีท่าน้ำให้เลี้ยงปลาด้วยค่ะ ขอบอกว่าลูกสาวไม่ยอมกลับ บอกว่าจะเลี้ยงปลา จะเลี้ยงปลา

จนกลับมาถึงบ้านแล้วยังอยากจะไปเลี้ยงปลาต่ออีก

วัดศาลเจ้า14

วัดศาลเจ้า15

วัดศาลเจ้า16

วัดศาลเจ้า17

วัดศาลเจ้า18

ขอบคุณที่ติดตามรับชมนะคะ โอกาสหน้าถ้าไปเที่ยวจะนำมาฝากกันอีกค่ะ

02 มิ.ย.

พาน้องท่องเที่ยว : ไหว้หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่

 

วันนี้ได้มีโอกาสพาน้องหนูไปไหว้พระหลังจากไม่ได้เข้าวัดทำบุญเลยต้องแต่น้องคลอดมา

นึกขึ้นได้ว่าตอนที่น้องยังอยู่ในครรภ์ได้ไปไหว้หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ซึ่งอยู่ในโครงการพุทธอุทยานมหาราช

จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ติดถนนสายเอเชียขาออก กม.ที่ 44 ตอนนั้นไปยังสร้างไม่เสร็จ แต่เริ่มให้บุคคล

ภายนอกเข้าไปแล้ว พอไปอีกที โอ้…แม่เจ้า เปลี่ยนไปเยอะเลย

 

เริ่มต้นจากทางเข้าริมสระน้ำ ทางเดินปกคลุมด้วยต้นไม้สองข้างทาง ร่มรื่นดีค่ะ บวกกับมีร้านค้า

ตั้งอยู่ตลอดแนวทางเดิน ทั้งสินค้าพื้นเมือง ไม่ว่าจะเป็นผัก ผลไม้ อาหารคาวหวาน สิ่งของเครื่องใช้

เดินเลือกซื้อเลือกชมได้ตามสบายใจ แต่แนะนำว่าไว้ซื้อตอนกลับดีกว่าค่ะ จะได้ไม่ต้องหิ้ว อิอิ

IMG_0168

IMG_0166

IMG_0161

IMG_0163

IMG_0165

IMG_0164

IMG_0106

เลยทางเข้ามานิดหน่อย จุดนี้ถือว่าเป็นที่ชื่นชอบของเหล่าบรรดาน้องๆหนูๆแน่นอนค่ะ

มีเป็ดยักษ์ลอยอยู่ในน้ำด้วย น้องหนูเห็นปุ๊บ วิ่งไปดูทันที

IMG_0079

IMG_0085

จับน้องหนูมาถ่ายรูปคู่กับเป็ดซะเลย

IMG_0088

 

มาดูความยิ่งใหญ่ขององค์หลวงปู่ทวด และบรรยากาศรอบข้างกันบ้างนะคะ

IMG_0097

IMG_0102

IMG_0122

IMG_0121

IMG_0096

IMG_0118

IMG_0128

ตรงด้านหน้าองค์หลวงพ่อมีจุดโยนเหรียญเสี่ยงทายด้วยค่ะ

IMG_0120

IMG_0115

พาน้องมาไหว้หลวงพ่อและปิดทองด้วยกันเลย

IMG_0125

IMG_0136

IMG_0140

IMG_0145

โดยส่วนตัวแล้วถือว่าเป็นอีกสถานที่ๆนึงที่ไม่ควรพลาด หากมีโอกาสผ่านไปละแวกนั้น

หรือจะตั้งใจไปไหวหลวงปู่ทวดกันก็สะดวกดีค่ะ เพราะเดินทางไปไม่ยาก และไม่ไกลจาก

กรุงเทพฯมากนัก และที่สำคัญยังรู้สึกได้ถึงความใส่ใจของผู้สร้างด้วย สังเกตุได้จาก

มีทั้งรถเข็นและร่มไว้บริการผู้ที่ไปสักการะองค์หลวงปู่ด้วย IMG_0159

IMG_0169

ไว้โอกาสหน้าจะพาน้องไปเที่ยวที่อื่นๆและถ่ายรูปมาฝากเหล่าบรรดาคุณพ่อคุณแม่อีกนะคะ

สวัสดีค่ะ

25 พ.ค.

นิทานเรื่อง : สุนัขจรจัดกับปลากระป๋อง

สุนัขจรจัดกับปลากระป๋อง

mha3

สุนัขตัวหนึ่งไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน มันเดินผ่านหน้าร้านขายของชำ

บังเอิญเหลือบไปเห็นหญิงชราคนนึงถือถุงเดินออกมาจากร้าน

มันมั่นใจว่าในถุงจะต้องมีอาหารที่มันกินได้เป็นแน่แท้

ด้วยความหิวโหยทำให้มันสามารถทำได้ทุกอย่าง มันจึงตัดสินใจ

วิ่งเข้าไปงับถุงพร้อมทั้งกระชากและคาบวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต

มันวิ่งจนมาถึงซอกตึกร้างที่ไม่มีคนอยู่ และที่นั่นก็ปลอดภัยสำหรับมัน

เมื่อมั่นใจว่าไม่มีใครตามมันมาอย่างแน่นอนแล้ว

มันก็เริ่มฉีกถุงใบนั้นออก

 

แล้วสิ่งที่มันเห็นก็คือปลากระป๋อง มันพยายามเปิดฝากระป๋อง

ผ่านไปหลายชั่วโมงมันก็ยังเปิดไม่ได้

สุดท้ายมันก็ท้อ และทิ้งปลากระป๋องไว้อย่างนั้น

โดยไม่สามารถกินเนื้อปลาที่อยู่ข้างในได้

 

เรื่องโดย : Warpat

21 พ.ค.

นิทานเรื่อง : ความฝันของกบ

นิทานเรื่อง : ความฝันของกบ

frog

ณ ริมบึงอันกว้างใหญ่ไพศาล เจ้ากบตัวน้อยๆกระโดดอยู่บนใบบัว สายตามันเหลือบไปเห็นงูตัวหนึ่ง

กำลังเลื้อยเข้าไปกัดเพื่อนๆกบของมันซึ่งหลับอยู่ในพงหญ้าเพื่อกินเป็นอาหาร

มันจึงรีบกระโดดหลบเข้าไปซ่อนในที่ๆปลอดภัย ในใจมันก็คิดว่า ทำไมมันไม่เกิดเป็นงูบ้าง

จะได้ไม่ต้องมาคอยหลบๆซ่อนๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นอาหารของสัตว์อื่น

 

ไม่นานนักมันก็สังเกตุเห็นนกตัวใหญ่บินโฉบลงมาจับงูตัวนั้นเป็นอาหาร

ทันใดนั้นมันจึงเปลี่ยนความคิดทันที พร้อมกับบ่นกับตัวเองว่า

“จริงๆแล้วข้าน่าจะเกิดเป็นนกนะ จะได้จับเจ้างูเป็นอาหาร และไม่ต้องเป็นอาหารของสัตว์อื่น”

 

ในขณะที่นกกำลังกินงูอยู่นั้น ได้มีจรเข้มางับและลากเจ้านกตัวนั้นลงน้ำไป

ทันใดนั้นมันจึงเปลี่ยนความคิดทันที พร้อมกับบ่นกับตัวเองว่า

“ข้าเปลี่ยนใจแล้ว เป็นจรเข้ดีกว่า จะได้ไม่ต้องเป็นอาหารของสัตว์อื่น”

 

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ได้มีนายพรานมาที่ริมบึงและจับเจ้าจรเข้ขึ้นไปจากบึง

เจ้าจรเข้ถูกนายพรานถลกหนังออก พร้อมทั้งแร่เนื้อเพื่อนำไปเป็นอาหาร

มันรีบเปลี่ยนความคิดในทันที พร้อมกับบ่นกับตัวเองว่า

“โอ้ ข้าไม่อยากเป็นจรเข้แล้ว ขอเป็นคนดีว่า จะได้ไม่ต้องเป็นอาหารของสัตว์อื่น”

 

ในขณะที่นายพรานกำลังแร่เนื้อจรเข้อยู่นั้น มียุงตัวเล็กๆ บินไปเกาะนายพราน

พร้อมทั้งดูดเลือดนายพรานจนมันอิ่ม แล้วบินจากไป โดยที่นายพรานไม่รู้ตัว

มันคิดในใจว่า “เป็นยุงก็ดีเหมือนกันนะ  ตัวเล็กๆ แอบกินเลือดสัตว์อื่นๆ และหลบหนีได้”

 

ขณะยุงบินอยู่ ก็ได้มีแมลงปอบินมาโฉบกินยุงเป็นอาหาร

แมลงปอตัวนั้นบินต่ำลงๆมาอยู่ที่ผิวน้ำ

เจ้ากบเห็นดังนั้นจึงใช้ลิ้นตวัดเจ้าแมลงปอเป็นอาหาร

ทันใดนั้นมันจึงคิดได้ หัวเราะกับตัวเองพร้อมพูดว่า ” เป็นตัวข้าก็ดีอยู่แล้ว ฮ่าๆๆๆๆ ”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : การเป็นตัวของเราเองดีที่สุด จงพอใจในสิ่งที่ตัวเองเป็นอยู่

เรื่องโดย : Warpat

 

 

 

 

20 พ.ค.

นิทานเรื่อง : หุ่นไล่กากับตุ๊กตาหิมะ

นิทานเรื่อง : หุ่นไล่กากับตุ๊กตาหิมะ

snowman and scarecrow

ในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ เด็กๆมาเล่นสนุกกันที่สนามหน้าบ้าน ซึ่งตอนนี้ปกคลุมไปด้วยหิมะ

ทุกคนช่วยกันปั้นตุ๊กตาหิมะอย่างสนุกสนาน บ้างก็นำหิมะมาปั้นเป็นลูกบอลปาใส่กัน

ดูเหมือนกับว่าทุกๆคนจะมีความสุข

 

ผิดกับเจ้าหุ่นไล่กา ที่โดดเดี่ยวเดียวดายอยู่ที่ปลายทุ่งนา

มันต้องทนยืนตากแดดตากฝน ทนร้อนทนหนาวโดยไม่เคยมีใครมาเหลียวแล

ผ่านไปปีแล้วปีเล่า จากเสื้อที่อยู่ในสภาพที่พอสวมใส่ได้ บัดนี้มันทั้งขาดผุ

แย่ยิ่งกว่าผ้าขี้ริ้วซะอีก

 

ด้วยเหตุนี้ทำให้มันรู้สึกอิจฉาเจ้าตุ๊กตาหิมะเป็นอย่างยิ่ง

เนื่องจากมันได้ผ้าพันคอใหม่ๆทุกปี มีลูกกวาดสวยๆมาประดับบนตัวมัน

 

หุ่นไล่กาจึงคิดที่จะกำจัดตุ๊กตาหิมะ แต่เอ๊ะ แล้วมันจะทำอย่างไรกับเจ้าตุ๊กตาหิมะดี

มันนึกถึงช่วงฤดูร้อน ช่วงนั้นไม่มีหิมะ

ใช่แล้ว…สิ่งที่มันคิดได้คือต้องใช้ความร้อนละลายเจ้าตุ๊กตาหิมะซะ

 

ในคืนนั้นเอง เจ้าหุ่นไล่กาได้แอบเข้าไปในบ้านชาวนา

มันตรงไปที่เตาผิง และหยิบฟืนท่อนที่มีไฟติดอยู่ออกมา

 

ประกายไฟจากฟืนท่อนนั้นได้กระเด็นมาใส่ตัวมันซึ่งทำขั้นจากฟาง

มันนึกขึ้นได้ พยายามจะดับไฟแต่ก็สายไปเสียแล้ว

ไฟได้เผาไหม้ตัวมันจนหมดภายในเวลาไม่นาน

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว

เรื่องโดย : Warpat

 

19 พ.ค.

นิทานเรื่อง : ไม้ขีดไฟกับเพชร

นิทานเรื่อง : ไม้ขีดไฟกับเพชร

Match and diamond

ชายหนุ่มนักล่าสมบัติสองคน ออกเดินทางเสี่ยงโชคไปตามป่าตามถ้ำที่ไม่ค่อยมีใครเดินทางไปถึง

หุบเขาที่พวกเขาไปนั้นห่างไกลจากแหล่งชุมชนมาก ต้องเดินทางหลายวันกว่าจะถึง

อีกทั้งสภาพภูมิอากาศก็เลวร้าย ตลอดเส้นทางมีทั้งพายุหิมะ และอากาศอันหนาวเหน็บ

เหมือนโชคจะเข้าข้างพวกเขา ในที่สุดเขาก็เจอถ้ำที่เต็มไปด้วยสมบัติ ทั้งสองคนจึง

ช่วยกันเก็บเพชรนิลจินดาจนเต็มกระสอบผ้าที่พวกเขาเตรียมไป และเดินทางกลับ

 

เนื่องจากสมบัติที่พวกเค้าเก็บมามีน้ำหนักมาก ทำให้เดินทางได้ลำบาก

อาหารที่เตรียมไปก็เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ พวกเขาค่อยๆทิ้งสมบัติไปทีละชิ้นๆ เพื่อลดน้ำหนัก

เหลือไว้เพียงแค่เพชรขนาดเท่ากำปั้นสองสามเม็ดเท่านั้น

 

ระหว่างทางกลับ พวกเค้าต้องหาที่หลบพายุหิมะ เมื่อเจอถ้ำที่พอเป็นที่พักชั่วคราวได้

ทั้งสองคนจึงต้องผลัดเปลี่ยนเวรกันออกไปหาเศษไม้เพื่อมาก่อกองไฟให้ความร้อน

โดยมีข้อแม้ว่าคนที่อยู่ในถ้ำจะเป็นคนเฝ้าสมบัติ ส่วนคนที่ออกไปหาเศษไม้

จะนำอาหารและไม้ขีดไฟไปด้วย เพื่อป้องกันคนที่อยู่ในถ้ำหนี และนำสมบัติไปคนเดียว

 

ขณะที่อีกคนกำลังหาเศษไม้นอกถ้ำ คนที่เฝ้าสมบัติเกิดความโลภ จึงแอบหลบหนีออกไป

เพื่อครอบครองสมบัติแต่เพียงผู้เดียว

 

ด้วยสภาพอากาศอันเลวร้าย ทำให้เขาหนาวตายอยู่กลางป่า

ขณะที่อีกคนมีทั้งอาหารและเชื้อเพลิง เขาจึงกลับมาถึงบ้านโดยปลอดภัย

แม้จะไม่ได้สมบัติมา แต่เขาก็ยังคงมีชีวิตอยู่

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : คุณค่าของสิ่งของ มักเปลี่ยนไปตามสถานะการณ์และความจำเป็น

เรื่องโดย : Warpat

15 พ.ค.

นิทานเรื่อง : สัตว์มีประโยชน์

นิทานเรื่อง : สัตว์มีประโยชน์

 

ชาวนาคนนึงเลี้ยงสัตว์ไว้หลายชนิดภายในพื้นที่บ้านและฟาร์มของตน

ครั้นเมื่อเพื่อนๆ ที่เป็นชาวเมืองของเขาแวะมาเยี่ยมที่บ้าน เขาจึงจัดงานเลี้ยงต้อนรับเพื่อสร้างความประทับใจ

ก่อนจัดงานเลี้ยง 1 วัน ชาวนาได้เก็บเกี่ยวพืช ผัก ผลไม้ที่ปลูกในไร่-สวนของเขาเพื่อมาเป็นอาหาร

ขาดแต่เพียงเนื้อสัตว์เท่านั้น ชาวนาตัดสินใจเดินเข้าไปที่ฟาร์มเพื่อหาเนื้อสัตว์

 

สัตว์ตัวแรกที่ชาวนาเจอคือ ไก่  เขาตัดสินใจจับมันขึ้นมาเพื่อจะฆ่าเพื่อเป็นอาหาร

เจ้าไก่อ้อนวอน ” โปรดไว้ชีวิตข้าเถิด ถ้าท่านจับข้ากิน แล้วใครจะขัน ปลุกท่านตอนเช้าล่ะ ”

ชาวนาคิดได้จึงปล่อยเจ้าไก่ไป

 

สัตว์ตัวที่สองคือ วัว  เขาตัดสินใจจับมันลากออกมาจากคอกเพื่อจะฆ่าเป็นอาหาร

เจ้าวัวอ้อนวอน ” โปรดไว้ชีวิตข้าเถิด ถ้าท่านจับข้ากิน แล้วใครจะให้นมแก่ลูกๆท่านล่ะ ”

ชาวนาคิดได้จึงปล่อยเจ้าวัวไป

 

สัตว์ตัวที่สามคือ สุนัข  เขาตัดสินใจจับมันขึ้นมาฆ่าเพื่อเป็นอาหาร

เจ้าสุนัขอ้อนวอน ” โปรดไว้ชีวิตข้าเถิด ถ้าท่านจับข้ากิน แล้วใครจะเฝ้าบ้านให้ท่านตอนท่านไม่อยู่บ้านล่ะ ”

ชาวนาคิดได้จึงปล่อยเจ้าสุนัขไป

 

สัตว์ตัวที่สี่คือ ม้า  เขาตัดสินใจจับมันมาฆ่าเพื่อเป็นอาหาร

เจ้าม้าอ้อนวอน ” โปรดไว้ชีวิตข้าเถิด ถ้าท่านจับข้ากิน แล้วขี่อะไรในยามที่ท่านต้องเดินทางล่ะ ”

ชาวนาคิดได้จึงปล่อยเจ้าม้าไป

 

สัตว์ตัวที่ห้าคือ แมว  เขาตัดสินใจจับมันขึ้นมาฆ่าเพื่อเป็นอาหาร

เจ้าแมวอ้อนวอน ” โปรดไว้ชีวิตข้าเถิด ถ้าท่านจับข้ากิน แล้วใครจะจับหนูที่มากัดแทะยุ้งข้าวของท่านล่ะ ”

ชาวนาคิดได้จึงปล่อยเจ้าแมวไป

 

สัตว์ตัวที่หกคือ แกะ  เขาตัดสินใจจับมันขึ้นมาฆ่าเพื่อเป็นอาหาร

เจ้าแกะอ้อนวอน ” โปรดไว้ชีวิตข้าเถิด ถ้าท่านจับข้ากิน ยามอากาศหนาว ท่านจะเอาขนอะไรมาทอเป็นเสื้อกันหนาวล่ะ ”

ชาวนาคิดได้จึงปล่อยเจ้าแกะไป

 

สัตว์ตัวสุดท้ายคือ หมู  เขาตัดสินใจจับมันขึ้นมาฆ่าเพื่อเป็นอาหาร

เจ้าหมูอ้อนวอน ” โปรดไว้ชีวิตข้าเถิด ท่านจะจับข้ากินได้ลงคอเหรอ ท่านอุตส่าห์เลี้ยงข้ามานะ”

ชาวนาจึงตอบว่า ไม่เป็นไรหรอกเจ้าหมู ข้าเลี้ยงเจ้ามาก็เพื่อไว้ทำอาหารนี่แหละ

และแล้วเจ้าหมูก็กลายเป็นหนึ่งในเมนูอาหารเลี้ยงรับรองเพื่อนๆของชาวนา

 

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้ล้วนแล้วแต่มีประโยชน์ในตัวของมันเอง

เรื่องโดย : Warpat

 

14 พ.ค.

นิทานเรื่อง : เต่ากับแมว

นิทานเรื่อง : เต่ากับแมว

Turtle and Cat

ในสมัยโบราณสัตว์ต่างๆยังคงสามารถพูดคุยกันรู้เรื่อง
เต่ายังคงเป็นสัตว์ที่ไม่มีกระดอง และแมวก็เป็นสัตว์ที่ชอบอาบน้ำเพื่อคลายร้อน
ทุกๆวันสัตว์ทั้งสองจะออกไปหาอาหาร ในละแวกใกล้ๆกัน

วันนึงเจ้าแมวจอมเจ้าเล่ห์เห็นเต่าเดินมาหากินใกล้ๆที่พักของตน จึงนึกสนุกและท้าทายเจ้าเต่า
” ว่าไง เจ้าเต่าต้วมเตี้ยม เดินช้าๆอย่างเจ้าน่ะ ไม่มีทางวิ่งทันข้าแน่นอน”

เจ้าเต่าได้ยินก็รู้สึกโกรธ และตอบไปว่า
” ข้าว่าเจ้าก็ไม่ได้วิ่งเร็วกว่าข้าหรอก เรามาแข่งกันมั้ยละ ”

เจ้าแมวตอบตกลงพร้อมกับเสนอเงื่อนไขว่า
” ถ้าใครเป็นฝ่ายแพ้ จะต้องยอมให้ผู้ชนะสั่งอะไรก็ได้”
เจ้าเต่าก็ตอบตกลง

ทั้งสองตกลงวิ่งแข่งกัน โดยให้ราชสีห์ที่เป็นเจ้าป่าเป็นพยาน
ด้วยความเร็วของเจ้าแมว ทำให้มันเป็นฝ่ายชนะ
เจ้าแมวจึงชี้ไปที่ก้อนหินที่อยู่ใกล้ๆลำธารและพูดว่า
“โถๆๆๆ เจ้าแมวผู้น่าสงสาร เจ้าแพ้ข้าเสียแล้ว ข้าขอสั่งให้เจ้าเอาหินก้อนนั้นมาวางบนหลังตลอดเวลา ”
เจ้าเต่าจำใจต้องทำตามคำสัญญา มันจึงนำก้อนหินมาวางไว้บนหลัง และนับจากนั้นเป็นต้นมา
เต่าก็มีกระดองติดกับตัวตลอดเวลา

หลายปีต่อมาขณะที่เจ้าแมวเหมียวเล่นน้ำอย่างสบายใจอยู่ริมลำธาร
เจ้าเต่าว่ายน้ำผ่านมาพอดี เจ้าแมวเหมียวเห็นเต่าจึงทักทาย
” ว่าไง เจ้าเต่าต้วมเตี้ยม หินบนหลังเจ้ามันหนักมากมั้ย ” พูดจบพลางหัวเราะ

เจ้าเต่าได้ยินก็รู้สึกโกรธมาก และตอบไปว่า
” วันนี้เจ้ามาว่ายน้ำแข่งกับข้ามั้ยละ ”
” ถ้าใครเป็นฝ่ายแพ้ จะต้องยอมให้ผู้ชนะสั่งอะไรก็ได้”

เจ้าแมวตอบตกลง โดยให้ราชสีห์เป็นพยานเหมือนเดิม
เจ้าเต่าอยู่กับน้ำมาตั้งแต่เล็ก มีความเชี่ยวชาญในการว่ายน้ำ ทำให้มันเป็นฝ่ายชนะ
เจ้าเต่าจึงยื่นคำขาดไปว่า
“เจ้าแมวเหมียว ข้าขอสั่งให้เจ้าห้ามอาบน้ำตลอดชีวิต ถ้าเจ้ามาอาบน้ำขอให้ท่านเจ้าป่าลงโทษ ”
เจ้าแมวเหมียวจำใจต้องทำตามคำสัญญา  และนับจากนั้นเป็นต้นมา แมวจึงเป็นสัตว์ที่กลัวน้ำ
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : แต่ละคนมีความถนัดของตัวเอง อย่าดูถูกความสามารถของคนอื่น

เรื่องโดย : Warpat